Metody operacyjne
Wśród współczesnych metod operacyjnych, stosowanych w leczeniu choroby hemoroidalnej, największa popularnością cieszą się:
• hemoroidektomia (otwarta) sposobem Milligana-Morgana
• hemoroidektomia (zamknięta) sposobem Fergusona
• hemoroidektomia podśluzówkowa sposobem Parksa
• hemoroidopeksja z mukosektomią sposobem Longo
• zabieg Morinagi, czyli podkłucie tętnic hemoroidalnych pod kontrola ultrasonografu dopplerowskiego [metoda zwana tez też DGHL, od: Doppler Guidet Haemorrhoidal Artery Ligation]
Trzy pierwsze metody wymagają jednak hospitalizacji chorego, są wykonywane w znieczuleniu ogólnym albo zewnątrz- lub podoponowym, co samo w sobie niesie zwiększone ryzyko operacyjne. Są również bardzo uciążliwe dla chorego ze względu na silny, kilkudniowy ból pooperacyjny. Zabieg Longo i zabieg Morinagi są obecnie już i w Polsce wykonywane również poza szpitalami w warunkach tzw "chrurgii jednodniowej", głównie w ośrodkach prywatnych.
Metoda Longo, czyli hemoroidopeksja, wymaga użycia specjalnego jednorazowego staplera, którego wysoki koszt jednostkowy znacznie ogranicza dostępność metody.
Drugim ograniczeniem jest stopień zaawansowania schorzenia - metoda Longo najlepiej sprawdza się w III0 i IV0 choroby hemoroidalnej. W I0 wogóle się jej nie stosuje, a w II0 stosowanie jej jest mocno dyskusyjne.
Zabieg Morinagi jest najmniej inwazyjny wśród metod operacyjnych i najbardziej inwazyjny wśród metod instrumentalnych, co stawia tę metodę pomiędzy klasycznymi metodami operacyjnymi a małoinwazyjnymi. Osobiście, bardziej widzę ją wśród metod małoinwazyjnych. Zaletą tej metody jest bardzo wysoka skuteczność, sięgająca 93%. Drugą zaletą jest możliwość likwidacji wypadania błony śluzowej odbytu, które często towarzyszy chorobie hemoroidalnej. Wadą zabiegu Morinagi jest konieczność stosowania dość kosztownego sprzętu, w postaci dedykowanego ultrasonografu dopplerowskiego, jak i bardzo kosztownych, jednorazowych anoskopów z wbudowanymi sondami ultradzwiękowymi.
Metody małoinwazyjne, tzw. instrumentalne
Do metod małoinwazyjnych, zwanych czasem instrumentalnymi , należy zaliczyć:
• obliterację poprzez wstrzykiwanie do guzków substancji sklerotyzujących
• fotokoagulację podczerwienią
• fotokoagulacje laserową
• krioterapię (zamrażanie)
• termoterapię
• koagulację diatermią dwubiegunową
• gumowe opaski (operacja Barrona)
• koagulację diatermię jednobiegunową - metoda HEMORON® (w USA znana pod nazwą ULTROID®)
Obliteracja ma małą skuteczność, krioterapia jest również mało skuteczna i powoduje utrudnione gojenie się owrzodzeń powstałych po wymrażaniu hemoroidów. Fotokoagulacja podczerwienią nieco tylko przewyższa swoje poprzedniczki. Lasery są bardzo kosztowne i "trudne" do opanowania, szczególnie przez początkującego operatora. Koagulacja diatermią dwubiegunową, np. Liga Sure jest skuteczna ale sprzęt jest niezwykle drogi. Stosowanie koagulacji bipolarnej Liga Sure wyłącznie do leczenia choroby hemoridalnej byłoby nieuzasadnione ekonomicznie.
Największą popularność wśród metod małoinwazyjnych zyskała sobie, wprowadzona w 1963r. metoda Barrona - popularnie zwana metodą "gumek", która daje ok. 80% skuteczność, pod warunkiem, że posługuje się nią doświadczony lekarz. Ponieważ metoda jest tania i łatwa w stosowaniu, chętnie sięgają po nią początkujący adepci sztuki proktologicznej...
Metoda Barrona nie jest też pozbawiona wad, powodowanych nie "czynnikiem ludzkim", lecz wynikających z istoty metody. Najpoważniejszą, a zarazem najbardziej niebezpieczną jest możliwość... krwotoku z naczyń tętniczych zaopatrujących guzek krwawniczy. Jeżeli do guzka krwawniczego dochodzi naczynie o dużej średnicy, to istnieje możliwość, że po odpadnięciu martwiczego guzka wystąpi intensywne krwawienie, a nawet krwotok. Jest to powikłanie rzadkie, ale znane są nawet wypadki zgonów z tego powodu.
Metoda Barrona znajduje zastosowanie od III0 zaawansowania choroby hemoroidalnej.
Metoda HEMORON®- będąc metodą najmniej inwazyjną - wykazuje ponad 98% skuteczność w pięcioletnim okresie obserwacji.
HEMORON® jest pierwszą metodą małoinwazyjną, znajdującą zastosowanie juz w I0 zaawansowania choroby, jednocześnie skutecznie leczy wyższe stadia.
Metody oszczędzające guzki krwawnicze
Dotychczasowy podział metod leczenia choroby hemoroidalnej na inwazyjne i małoinwazyjne nie uwzględnia "punktu uchwytu" metody. Do chwili pojawienia się na rynku metody ULTROID®, HEMORON® i zabiegu Morinagi wszystkie inne metody miały wspólny "punkt uchwytu" - destrukcję guzków krwawniczych. Obecnie wydaje się stosowne wyróżnienie metod leczenia chroby hemoroidalnej, których wspólną cechą jest oszczędzanie guzków krwawiczych poprzez działanie na naczynia zaopatrujące je w krew. Dlatego w sąsiedztwie metody HEMORON® i metody ULTROID® plasuje się, nieco bardziej inwazyjna, metoda DGHL - zabieg Morinagi.
Kosztem większej inwazyjności i nieznacznie gorszych wyników leczenia - 95% w pięcioletnim okresie obserwacji - ma ona inne zalety, niedostępne w metodach HEMORON® i ULTROID®. Główną zaletą metody jest to, że zabieg wykonuje się jednorazowo.
W Centrum HEMORON® - Polska, jako pierwsi w Polsce i dotychczas jedyni, posługujemy się dwiema metodami oszczędzającymi guzki krwawnicze - DGHL i HEMORON®. Ostatecznego wyboru metody leczenia dokonujemy we współpracy z chorym, po szczegółowym badaniu i wspólnej analizie wszystkich czynników przemawiających za i przeciw obu metodom w odniesieniu do konkretnego chorego.
